Henri Albert (‘Hans’) Gomperts, publicerend als H.A. Gomperts, was een Nederlands letterkundige, essayist, dichter en literair criticus. Hij studeerde rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Amsterdam, maar moest deze studie in 1940 afbreken vanwege de Duitse bezetting. Tijdens zijn studietijd was hij redacteur van Propria Cures en publiceerde hij de dichtbundel Dingtaal (1939).

In 1940 week hij uit naar Londen. Na een korte periode als militair trad hij in dienst van de Nederlandse regering in ballingschap. Als ambtenaar was hij werkzaam in onder meer Washington en New York.

Na de bevrijding ging hij werken voor het dagblad Het Parool, eerst als correspondent in Parijs, vervolgens als literair redacteur en toneelcriticus. Hij speelde een vooraanstaande rol in de literaire tijdschriften Libertinage, De Vrije Bladen, Criterium, Hollands Weekblad, Tirade. Ook verscheen hij regelmatig op de televisie.

Hoewel Gomperts geen andere academische titel had dan het kandidaats in de rechten, zorgde zijn reputatie ervoor dat hij in 1965 benoemd werd tot hoogleraar Moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Leiden. Hij bekleedde deze functie tot 1981, toen hij werd opgevolgd door Ton Anbeek. Na zijn emeritaat trok hij zich terug in Grimaud (Frankrijk) om te werken aan een studie over het antisemitisme in de intelligentsia. De voltooiing ervan werd verijdeld door zijn overlijden op 82-jarige leeftijd, in Draguignan.