Teksty te zostały napisane w Izraelu, w Strefie Gazy i na okupowanych terytoriach Zachodniego Brzegu w połowie 2005 roku. Pojechałem tam z córką Morganą, aby sprawdzić, czy jednostronna decyzja Ariela Szarona o likwidacji osiedli żydowskich w Strefie Gazy otworzyła szansę na pokój w regionie, a także przekonać się, jak na tę inicjatywę zareagowali zarówno Palestyńczycy, jak i Izraelczycy. Chociaż obszar ten jest tak mały, że podróżnik mógłby go swobodnie przemierzyć między śniadaniem a kolacją, wyprawa okazuje się trudna, a chwilami wręcz zamienia się w koszmar, ze względu na przecinające ów skrawek ziemi blokady wojskowe i mur, a także kolejki, kontrole, pytania, które co krok opóźniają przejazd. Mimo to dane nam było przeżyć fascynujące doświadczenie, ponieważ w tym zakątku świata wpływ historii wydaje się potężniejszy, a życie bardziej intensywne niż gdziekolwiek indziej.

Przedstawione tu opowieści oddają intencje wypowiedzi zasłyszanych na miejscu, często też w kilku zdaniach ujmują treść wielogodzinnych dyskusji, luźnych zwierzeń i nieuporządkowanych monologów. Moje teksty wiele spraw pomijają, inne poddają rekonstrukcji, nie sądzę jednak, abym minął się w nich - w każdym razie świadomie - z intencją moich palestyńskich i izraelskich rozmówców.