De reis rond de wereld in deze Atlas wordt gemaakt aan de hand van de Vlaamse reisliteratuur. De gemeenplaats dat die niet bestaat, klopt niet. Cyriel Buysse nam de boot naar Amerika, Virginie Loveling naar Australië, Stijn Streuvels voer naar Palestina, Ernest Claes naar Argentinië. Gezelle vond Londen mooi, Conscience San Francisco niet de moeite. Louis Paul Boon schreef over die keer dat hij in korte broek naar Manchester liftte, Gerard Walschap reisde in Kongo zijn broer achterna. Hugo Claus was in Tanzania, Aster Berkhof overal. Die Vlaamse reisliteratuur bestaat grotendeels uit frigide teksten. Om er toch plezier mee te beleven, bekeek Mark Schaevers ze met een specifieke leesbril. Roland Barthes speurde naar het punctum van een foto, het detail dat hem stak – hier wordt gespeurd naar het punctum van een reisverhaal, het slaghoedje dat ook in de saaiste teksten verborgen zit. Aan het eind van de reis brengt de Atlas die zo ontstaat meteen ook de cultuur in kaart.