بند محكومين نوشته‌ی كيهان خانجانی تجربه‌ی خاصی است در روايت سرنوشت آدم‌هايی كه به واسطه‌ی گذشته‌ی خود كنار هم گرد آمده‌اند. رمان در زندان لاكان رشت می‌گذرد، در بند محكومين. هر زندانی قصه‌ای دارد و خانجانی تلاش كرده با شكافتن گذشته‌ی هر كدام پيوندی ميان اين آدم‌ها بسازد تا ساختار چند تكه‌اش تكميل شود. نويسنده در اين رمان استراتژی نويی ساخته كه در آن آدم‌ها ناچار شده‌اند با قصه‌های خود به حيات‌شان در متن ادامه دهند، حياتی كه در مورد هر كدام‌شان متفاوت است. در اين ساختار زندان به مثابه‌ی حافظه‌ی متن شده است و مخاطب را با تكه‌هايی روبه‌رو می‌كند كه سعی می‌كنند نيشتری باشند بر رئاليسمی محافظه‌كار. برای همين رمان بند محكومين بدل به اثری متفاوت می‌شود. زبان قصه‌گو و غيرتوصيفی نويسنده نيز به اين ضرباهنگ افزوده شده و اثر را با سرعت پيش می‌راند. خانجانی جهانی متفاوت می‌سازد كه در داستان‌های با محوريت زندان، كم‌نظير است؛