«گچ‌پژ» اولین کتاب و مجموعه یادداشت‌های کوتاه و طنزآمیز محسن رضوانی‌ست. او که بیشتر به عنوان شاعر در محافل ادبی شناخته می‌شود، چند سالی می‌شود در وبلاگ خود با عنوان «عصفور؛ حکایت یک جوان بالدار» علاوه بر شعر یادداشتهای کوتاه و طنزآمیز خود با عنوان «عصفوریه‌ها» را با مخاطبین به اشتراک می‌گذارد که با استقبال زیادی مواجه شده است.

رضوانی این متن‌های کوتاه را در قالب مکاتبه و نامه‌نگاری نوشته است و در آنها با استفاده از لهجه تهرانی و اصطلاحات خاص آن -به خصوص لهجه تهران زمان قاجار- طنزآفرینی کرده است.