เมื่อเสิ่นเจียงหลิงลืมตาบนเตียงผู้ป่วย ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเขาก็แล่นวนกลับไปมาในสมองราวกับโคมม้าวิ่ง ภารกิจในการทะลุมิติเข้ามาในนิยายวายแนวท่านประธานจอมเผด็จการ คือต้องเปลี่ยนจากบทตัวประกอบชายผู้ร้ายกาจที่สุดท้ายต้องตายไปอย่างอนาถ ให้กลายเป็นจบแบบแฮปปี้เอนด์ดิ้ง
...
ระหว่างทางกลับบ้าน เสิ่นเจียงหลิงเก็บเจ้าหมาตัวโตที่กำลังบาดเจ็บมาได้ตัวหนึ่ง หลังจากพามันไปรักษาอยู่หลายวัน ก็อุ้มมันกลับบ้านพร้อมตั้งชื่อให้ว่า “เสิ่นเสี่ยวซื่อ”

เจ้าเสี่ยวซื่อของเขาตัวใหญ่มาก ทั้งยังหยิ่งยโสเป็นที่สุด แต่!!! เหมือนมันจะฟังภาษาคนรู้เรื่องด้วยแฮะ