ناصر حجازی از همان کودکی از دروغ گفتن و پذیرفتن حرف زور بیزار بود. شجاعت برایش اهمیت زیادی داشت. برای همین مقابل آدم‌هایی که می‌خواستند حق او و دیگران را پایمال کنند می‌ایستاد. او در شانزده سالگی در تیم دسته دومی «نادر» بازی‌های درخشانی انجام داد و از مربیان تیم درخواست کرد به او دستمزد بدهند. درخواستی که تا آن را انجام ندادند زیر بار بازی مجانی برای این تیم نرفت.

(از متن ناشر)