میخاییل بولگاکوف داستان قلب سگی را در سال ۱۹۲۵ نوشت، اما این کتاب حدود ۳۵ سال پس از درگذشت او مجال انتشار یافت؛ در سال ۱۹۸۷، زیرا در زمان حیات او به‌هیچ‌وجه قابل انتشار نبود و هر که آن را می‌خواند از صراحت ضد کمونیستی‌‌اش به هراس می‌افتاد. قلب سگی همچنین مشهورترین اثر طنز انتقادی بولگاکوف به‌شمار می‌رود و از زبان یک سگ روایت می‌شود؛ سگی که به دست پروفسوری به نام پری آبراژینسکی جراحی و شده و به قامت یک انسان در آمده است. بولگاکوف دیدگاه‌های خود دربارهٔ انقلاب شوروی را از زبان پروفسور آبراژنسکی ابراز کرده است. آنچه بیش از همه مایهٔ آزردگی پروفسور می‌شود غفلت مردم از کار و وظیفه اصلی‌شان است و پرداختن به کارهایی که در آن‌ها تخصص ندارند.