خدا بر شانه‌های کوچک انسان دست گذاشت و گفت: «یادت می‌آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟ زمین و آسمان هر دوبرای تو بود. اما تو آسمان را ندیدی. راستی عزیزم، بال‌ها‌یت را کجا جا گذاشتی؟» انسان دست بر شانه‌ها‌یش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد. آن وقت رو به خدا کرد و گریست.