Aan de hand van vijf bekentenissen tegenover een arts van het psychiatrisch hospitaal La Salpêtrière vertelt Jean Martin, beroepsschrijver, de problemen die aan de basis liggen van zijn internering. Met een steeds toenemende intensiteit beschrijft hij de afleidingen van het dagelijkse leven, zijn gecompliceerde liefdes, de aantrekkingskracht die hij voelt voor de dochter van zijn partner welke een anorexiacrisis en een persoonlijkheidscrisis meebrengt. In zijn visie is de Salpêtrière de plaats waar hij eenvoud kan terugvinden en zich kan wijden aan zijn ideaal: de literatuur.