Op 1 juli vieren steeds meer Nederlanders Keti Koti (spreek uit ‘kittie kottie’, letterlijk: ‘de ketenen verbroken’ in het Sranantongo). Op deze dag wordt stilgestaan bij de afschaffing van de slavernij in Suriname en op de voormalige Nederlandse Antillen. Officieel gebeurde dat in 1863, maar de tot slaaf gemaakten stonden daarna nog tien jaar onder toezicht van de staat, wat wil zeggen dat ze tot 1873 op de plantages moesten werken.

In 2023 is dat honderdvijftig jaar geleden en de laatste jaren gaan er steeds meer stemmen op om van Keti Koti een officiële vrije dag te maken. Ook opinieschrijver Janice Deul maakt zich daar sterk voor. Net als veel anderen beschouwde ze het slavernijverleden ooit als een afgesloten hoofdstuk. Die hele periode was immers ‘zo lang geleden’. Inmiddels weet ze beter: de gevolgen van het koloniale verleden zijn nog altijd merkbaar. Precies daarom is het van fundamenteel belang dat we allemaal stilstaan bij deze periode uit de geschiedenis. In Keti Koti beschrijft Janice Deul de historische context en vertelt ze over de oude en hedendaagse tradities. Bovendien betoogt ze hoe Keti Koti er anno nu uit zou moeten zien, zodat we in Nederland gezamenlijk voorwaarts kunnen.